Mostrando postagens com marcador superheroes. Mostrar todas as postagens
Mostrando postagens com marcador superheroes. Mostrar todas as postagens

quinta-feira, 17 de junho de 2010

Astro City 3: Álbum de Familia

Guión de Kurt Busiek. Debuxo de Brent Anderson. Norma, 2010.

O que conta: Historias moi persoais nunha cidade con superpoboación de superheroes.
O bo: O optimismo, a amabilidade e o amor polo xénero, todo contaxioso.
O malo: A historia de Jack para min non está á altura do resto do volume.
Tetas: Non.
Ven sendo: Unha ollada intelixente, positiva e diferente ao superheroísmo. Do mellor de Busiek.
Belfrys: (4/5)

terça-feira, 8 de junho de 2010

Lobezno: Agente de S.H.I.E.L.D.

Guión de Mark Millar. Debuxo de John Romita Jr. Panini, 2009.


O que conta: A conclusión do que comezou en Enemigo del Estado.
O bo: Non hai máis ca hostias, morte e destrucción.
O malo: Non hai máis ca hostias, morte e destrucción.
Tetas: Non.
Ven sendo: -Son 52.000, valos matar ti so? -Satamente.
Belfrys: (4/5)

terça-feira, 1 de junho de 2010

Lobezno: Enemigo del Estado

Guión de Mark Millar. Debuxo de John Romita Jr. Panini, 2009.


O que conta: Lobezno cae nunha trampa, e baixo o control mental dos seus inimigos.
O bo: O mutante malote é, por unha vez, malo de verdade.
O malo: Exclusivamente para fans da Marvel.
Tetas: Non.
Ven sendo: Unha excelente mostra do comic de superheroes actual.
Belfrys: (4/5)

segunda-feira, 31 de maio de 2010

Iron Man: El Demonio en una Botella

Guión de David Michelinie e Bob Layton. Debuxo de John Romita Jr, Bob Layton e Carmine Infantino. Panini, 2010.


O que conta: O traxe de Iron Man non furrula ben. E o que vai dentro pégalle ao frasco.
O bo: Todo o que pode ter un un clásico da Marvel.
O malo: Arquetípico e convencional. Pero esa é a gracia, ou?
Tetas: Non ho!
Ven sendo: De primeiro de superheroísmo. O básico de Iron Man, disque.
Belfrys: (4/5)

No Hero

Guión de Warren Ellis. Debuxo de Juan José Ryp. Glénat, 2010.


O que conta: Distopía superheroica, droga sicodélica mediante.
O bo: A conspiranoia e o gamberrismo de Ellis, enchoupados en pero-mogollón de gore.
O malo: Os personaxes non teñen carisma abondo para que importe que lles estoupen as entrañas.
Tetas: Si, pero nunha alucinación de moi mal rollo.
Ven sendo: Un Ellis menor para unha editorial independiente que deixa facer.
Belfrys: (3/5)